লেমপালহানাত্ত দারৌর বারহান লামেয়া উবা অইল। লাঙটিয়া এতার দুঃখে দুঃখী অয়া তানুর উবেদে চেয়া আসে উবাকা দেখল— লাঙটিয়ার রাজা উগ বুজন এগরে চেয়া চেয়া আগুয়েয়া আহের ৷ লাঙটিয়া রাজা উগ বুজন মানু এগর মুঙহানাৎ আয়া বুজন এগরে মাতল— হে টেইপাঙ মানুগ, তি আমার উপকার আহান করনে। আমি ঠেকিয়া থাইলাং । তোরে বার আহান পুরস্কার দিতৌ । – কি উপকারহান করানি লাগেরতা মাতবেনাই? - — হিনপেইলেউ মরা উগ আসুলিয়া থাংনাকার বি কুটি উহানাৎ নিয়া দেগা । – কিয়াকা থাং? - এ বি কুটি এহানাৎ মরা এগ থাইল থাংতে আমি খানি নুয়ারিয়া থাইলাং । বুজন মানু এগ হারপেইল কিয়াকা লাঙটিয়া এতাই খানি নুয়ারিয়া আসিহান। এ বি কুটি এহানাৎ থাইল থাংতে কিয়াকা খানি নুয়ারতারা এহান হারনাপেয়া আংকরল- এ বি কুটি এহানাৎ থাইল থাংতে কিয়াকা খানি নুয়াররাইতা? টেইপাঙ মানু এগ হাবিতা হারপানি মনেয়া আংকরেরহান হুনিয়া রাজা লাঙটিয়া উগ মনে মনে নুঙেই নাপেয়া মাতল- না আংকরিনে, মাতলু উহান করেদিয়া আমারে পাংলাক আহান কর ৷ বুজন মানু এগ মেইথি অইল। এ বি কুটি এহানাৎ মরাগ থাইলে কিয়াকা খানি নুয়ারতারা এহান হারপানি মনেইল। উপায় নাপেয়া রাজা লাঙটিয়া উগ