সাতখিল্লা অয়া হরপ উগ পড়িয়া আসে। তেই চিনিয়া পুতকরে গুজুরানি অকরল বারো রৌ মেলিয়া কাদানি অকরল। পুতকেউ মালকর তুলো রৌ মেলিয়া কাদিয়া তার পাপ এহানরকা অনুতাপ করানি অকরল। পাহাংপাই নিজর বেশহান ধরিয়া তানুরে বুজেইল। কপালে যেহান ইকরা আসে উহানতে অইত নাই। মর পুতকে হারপাসে থাং মি বুলিয়া। তুমি না কাদিয়া মোর গারি এগ মাটিত না গাতেয়ৌ বা জিগত দাহ নাকরিয়ো । গারিগর টুমা এতা মচা বাদ্দিয়া লকতাকগত বেলাদিয়ো– বুলিয়া তার ঠইগ লালইল। বাপকর কথামতে তারে লকতাকে বেলাদিলা। হাপ্তা আহান পিসেদে লকতাকগত পেইরাক লংলেই আগ আহিল। আফাল কায়া লকতাকর পানিহান ডাঙর আফাইহানর সাদে ঢেউ এতা মুজুরে মুজুরে গাঙ-গর বুরানি অকরল। দুর্যোগ এহানে মানু থানার পথ নাপেয়া ডরহানে মণিপুরর রাজাগিরির সভাত গিয়া তার আশ্রয় প্রার্থনা করলা। রাজাগিরিয়ে রাজ্যহানর মেইপা বারো গণক এতারাংত পরল্লেই এহানর কারণহান আংকরল। মেইপা বারো গণক এতাই ঠিক চেয়া রাজাগিরিরাং কারণহান বাগেইলা। রাজাগিরিয়ে লগে লগে সৈন্যসামন্ত হাবিরেল লকতাকগর ফাম উহানাত গেলগা। পারগত বয়া বেয়করে ডাহে ডাহে কাদিয়া মাতের— হে য়ামুঙ, মোরে ঙাক্করে দে। তোর