সেচানি আসুলা-পিসুলির রৌ উহানৌ জন্তু উগর রহনহান নিংকরের। ডরহানে বাঘ উগ নিক্করের। বারেদে জিরন নেই বৌবরন, নিকুলানির উপায় নেই । বাঘ উগ ডরপা ডরপা মাংকলহানার চিপা আগত নাপয়া থাইল । এগদে গাঙর খেতিয়ালা হুরকাঙে তার আলর ডেহাগ মাংকরিয়া বিসারাত নিকুলেসে। বিসারতে বিসারতে ঠুকরেসে। এগদে বরনহান বেলাসে। তার মুরগত ডাঙর কয়েত আহান, আতহানাত দাহান। বুড়ির উঠানহানাদে যিতেগা পেইরাক দৌ জ্বিলকানি আহান দিল। ঔহানাত তা দেখল বুড়ির মাংকলহানাত জন্তু উগরে বটিয়া থাইতে। তা নিংকরের এগই তার ডেহাগ। তার চেহারা উহানৌ রাঙা চিতারাগ। সৌয়য়া গুজুরানি অকরল ডেহাগরে। ডিল নাকরিয়া তা দড়িগাস বাঘগর গারগত বরেয়া কানহানাত ধরিয়া আসুল আহান দিল, পিঠিহানাত দার ঘরি উগল যুত করে গুতা আহান দিয়া। বাঘ এগ ইচুহান সমেয় বুড়ির বৌর লংলেই বারো টাকগর য়ারি হুনতে হুনতে ডরহানে নিক্করেরগ। এ কয়েতআলা মানু উগরে দাহান ধরিয়া আসে উহান দেহিয়া নিংকরল এগই বৌর লংলেইর টাকগ। ডাঙর অসে জনম এহানাত এসাদে কুনোগই তারে কানে ধরিয়া পিঠিত গুতা নাদেসি। খাংতা এহান নাঙয়া তা নুংপাং অয়া ডরহানল উঠিল। কুনো রৌ থতাহানাদে না নিকুলিল। হুরকাঙে