এসাদে এসাদেতে, হাকতাক আহানাৎতে দিন এহান মাটিহানার চানাপ্পা কাদাৎ আছিলগ না। দিনহানরে আমার আপাবপাই দৌরাজা বুল্লা। দিনহানর তলে গাঙ আহান আছিলতা। গাঙ ঔহানর শৌয়ে দিনহানর তেরা এতার হাদিৎ লুকালুকি খেল্লাগ। লিকলিকা জুনাকহানাৎ বয়া য়ারি হুনলাগ। বুড়াবুড়ি ঔতা জারর পরে বেলিহান বেড়ি দিয়া আত হেদে হেদে দৌরাজার লগে য়ারিপরি দিয়া বহিলাগ। আকদিনতে গাঙ ঔহানর জেলা আগ ঘরর গিরক ঔগর তুলো কৌলি লাগিয়া সৌয়ছেতা। সৌয়য়া উঠানে রুকর গাহালি আগৎ ডিগল সুক আগল ধান দুহিরিতা। গাহালিগৎ ধান বরেয়া সুকগ গজেদে তুলিয়া দিল পার ঔতা, উঠানহান পেয়া নিক্করিয়া খাংকরল। হৌগদে বুলতে, পারহান লেহে সুক ঔগ ডক ডক করে দিনহানাৎ থেঙইলগা। দিন ঔহান দুহানিহানে কেকেয়া খানি গজেদে কাইলগা। জেলা ঔগই সৌয়নিহানে দিনহানর লাংলা এহান নাদেখল। তার কেকানিহানৌ নাহুনল। আরাকৌ সৌয়য়া জবর করে পার দেনা অকরল। দিনহানে আকতাউ নামাতিয়া পারহান লেহে খানি খানি করে গজে কাইতে কাইতে আর জারে নুয়ারিয়া আকুবালা গজে কা পড়িলগা। দৌরাজা গিরক জবর সৌয়ইল। তা শৌয়নিহানে বেলার নিংশার ধুমা ঔতা গটা গটা অয়া বলানি অকরল। শৌয়নিহানে আকয়া গুজুরানি অকরল,