এহান আগে হারনাপাসিলু। তি হারপেয়া থইস, তোমারে বেলেয়া মি যাকুরাগ নাগই। এহান মোর সেইত্যহান। উতার গজে মোরে মারেকুরাগতে কুংগ? আকগৌ নেই। মোর মরণহান হুদ্দা মি হারপাসুতা। উতা বুলিয়া তার মরণর আচ্ছুপা কথা উহান তেইরাং ফুকারেয়া মাতল । তা মাতলহান অইলতাই কুনো আগই হৈরুর আঠি মুষ্টি আহান, তিরার আঠি বারো মাকড়র ঠেঙ কতহানর লগে তিলকরিয়া থাচি-ঠাংচার দিন আহান সেন্দাত তার গারিগত সিটাদিতারা উহান অইলে তার গারি উগত জ্বি লাগতই বারো গারিগ ছালিগ অইতই। তার গোপন কথা এহান হুনিয়া কমলিনীয়ে ওয়াই সাঙয়া নিংশাহান বেল্ল। উদিনেত্ত তেই হারৌ হারৌ অনার সটন দেনা অকরল। এগদেতে গোপনে তা মাতল বস্তু উতা খমকরানিত থেঙইলি। থাচি ঠাংচার দিন আহান সেন্দাত লাংকাপ এগই মাংকলে ভাত খানাত বইতে সুযোগহান চেয়া তেই তার গারিগত বস্তু উহানি আকসাটে উরাদিল। লগে লগে লাংকাপর গারিগত জ্বিগই দরল। জিগর ফাপ উগই জ্বলতে জ্বলতে ভূত এগই চিকারি দিয়া মাতানি অকরল- হে মূৰ্খ জেলাগ, এহান কিহান বুলিয়া করলেতা? হে পাপিনী, মি তোরে অমাটিক বানাপেয়া তোরকা বেগার খাটলু আরো, তোরে বিশ্বাস করিয়া মোর গোপন য়ারিহান ফুকারলু আরো এরে চরম