উহান থকতা? লেজ তুপছে উগই মাতের— কালি বিয়ানে উরে পিঠিয়েদে আছে বন উহানর হাদিগত আছে পথ উগত লুকেয়া থাইগা। নাপেত বুজন আগ উগদে নিক্কা আটেরগ। উগরে থেপকরিয়া মাতিয়ো লেজগ তুপকরে দেনারকা। কথাহান ইলয়া বনহানর হাদির পথ উগত বন উহানর হিয়াল দাপা এহান পলেয়া থাইলাগা। নাপেত বুজন উগ মুঙেদেত্ত আহের খৌ আগ লামকরিয়া। বনহানর বুকগত আহিল মাপা উগত হাবিয়ে থেপকরলা। বুড়া উগই আংকরের কিয়াকা তারে থেপকরলাতা বুলিয়া। হিয়াল এতাই মাততারা— আজি তি আমারে লেজ তুপকরে দেনা লাগতই। নাপেত বুজন এগ ডরপেয়া মাতের- না বাবাগাসি, মি ডরপাউরি, তুমি মোরে কামাড়তারাই। বুড়া উগর কথাহান হুনিয়া ওয়াসাক করলা হিয়াল এতাই কিত্তাউ নাকরতাই বুলিয়া। নাপেত বুজন উগই খুরহান ধরতেই আগরে আগই ঠেলাঠেলি করতারা মোরে আগে মোরে আগে বুলিয়া। উপেইত নাপেত উগই আগ আগ করে দাপা উহান হাবির লেজ তুপকরে দিল। জ্বালাপুড়া এহান সহ্য করে নারিয়া পইলাকার লেজতুপা হিয়াল উগরে বিসারেয়া গেলাগা। বিসারেয়া পেয়া উগরে মারানিরকা মাতলা আরো উগই মাতল- বাসেই, মারানিহান অইলেউ পিছেদে মারিয়ো। কিগল তোমার লেজ তুপকরলাই মাতো চেইক? খুরহানর য়ারি হুনিয়া